Vanwege de toenemende demedicalisering van de ziekteverzuimbegeleiding waarbij een niet medisch geschoolde casemanager the lead heeft, bestaat het gevaar dat mensen die een bepaalde ziekte hebben (een besmettelijke infectieziekte bijvoorbeeld) of die door medicijnen extra kwetsbaar voor chemische en biologische agentia zijn geworden, niet meer optimaal begeleid worden. Ook kunnen mensen door bijwerkingen van bepaalde geneesmiddelen een veiligheidsgevaar gaan vormen bij het besturen van machines, voertuigen , voor zowel zichzelf als de omgeving.
Een voorbeeld van bovenstaand gevaar is de werkneemster van een dierentuin die behandeld werd met methotrexaat en daardoor een ernstige schimmelinfectie van de longen kreeg . Deze werd veroorzaakt door de histoplasmaschimmel afkomstig van opgedroogde vogeluitwerpselen. Zij overleefde ternauwernood.
De FDA (Food Drug Administration) waarschuwt om bij toepassing van zogenaamde TNF (tumor necrotiserende factor)-alfa-blokkers rekening te houden met een verhoogde kans op schimmelinfecties. Vertraging met de behandeling daarvan kan dodelijk zijn.
Risicolopers zijn dus alle werknemers die TNF-blokkers gebruiken en die veel met schimmels in aanraking kunnen komen. Dat is bijna iedereen die met dieren en organisch materiaal (afval, planten, etc.) werkt. Aangeraden wordt om dit soort kwetsbare groepen in ieder geval in de risico-inventarisatie maar zeker ook in alle arbocatalogi mee te nemen. De organisatie van de ziekteverzuimbegeleiding zal in ieder geval met het tijdig opsporen van kwetsbare werknemers , zowel bestaande als net nieuw ontstane rekening moeten houden.
TNF-blokkers zijn onder andere:
- Certolizumab pegol (Cimzia®)
- Etanercept (Enbrel®)
- Adalimumab (Humira®)
- Infliximab (Remicade®)
Schimmelziekten waar het in de Verenigde Staten al mis mee is gegaan: Histoplasmose, Coccidioidomycose, Blastomycose en andere opportunistische verwekkers.
Voor een overzicht van de vele kwetsbare groepen die de laatste jaren ontdekt worden zie onder kwetsbare groepen.